شاکر شجاع آبادی
(1953) شجاع آباد، ملتان
سرائیکی زبان دے وݙے شاعر
شاکر شجاع آبادی پاکستان دے عظیم تے قدیم شہر مدینہ الاولیاء ملتان شریف دی تحصیل شجاع آباد توں تعلق رکھݨ والے سرائیکی زبان دے مشہور تے ہر دل عزیز شاعر ہن۔
| شاکر شجاع آبادی | |
| ڄاݨ سنڄاݨ | |
| ڄم پل |
25 فروری 1953ء (73 سال) ملتان، پنجاب، پاکستان |
| شہریت | پاکستان |
| مذہب | اسلام |
| زوجہ | شبنم شاکر (1991–تاحال) |
| اولاد | 3 |
| عملی زندگی | |
| پیشہ | شاعر |
| پیشہ ورانہ زبان | سرائیکی |
| وجہ شہرت | شاعر |
ناں
انھاں دا اصل ناں محمد شفیع ہے تے تخلص شاکرؔ ہے۔ شجاع آباد دی نسبت نال شاکر شجاع آبادی مشہور ہن۔ انھاں دی ذات سیال ہے۔
ڄم پل
شاکر شجاع آبادی دا ڄم پل 25 فروری 1953ء کوں شجاع آباد دے ہک چھوٹے ڄئے علاقہ راجہ رام وچ تھیا۔ جیڑھا ملتان توں ستر 70 کلومیٹر دے فاصلے تے ہے۔
تصانیف
- لہو دا عرق
- پیلے پتر
- بلدین ہنجو
- منافقاں تو خدا بچاوے
- روسیں تو ڈھاڑیں مار مار کے
- گلاب سارے تمھیں مبارک
- کلامِ شاکر
- خدا جاݨے
- شاکر دیاں غزلاں
- شاکر دے ݙوہڑے
ایوارڈ
حکومت پاکستان دے طرفوں اعلیٰ کارکردگی دی وجہ نال 14 اگست 2006ء وچ انھاں کوں صدارتی اعزاز برائے حسن کارکردگی ملا۔ 2017ء وچ وی انھاں کوں صدارتی تمغا حسن کارکردگی ݙتا ڳیا۔ 14 اگست 2022ء وچ انھاں کوں ستارہ امتیاز دے نال نوازا ڳے۔
کجھ نمونہ کلام
غزل
| تو محنت کر تہ محنت دا صلہ ڄاݨے خدا ڄاݨے |
| تو ݙیوا بال کے رکھ چا، ہوا ڄاݨے خدا ڄاݨے |
| خزاں دا خوف تاںمالی کوں بزدل کر نئیں سکدا |
| چمن آباد رکھ، باد صبا ڄاݨے ، خدا ڄاݨے |
| مریض عشق خود کوںکر، دوا دل دی سمجھ دلبر |
| مرض ڄاݨے، دوا ڄاݨے، شفا ڄاݨے ، خدا ڄاݨے |
| جہ مر کے زندگی چاہندیں، فقیری ٹوٹکا من گھن |
| وفا دے وچ فنا تھی ونج، بقا ڄاݨے، خدا ڄاݨے |
| اے پوری تھیوے نہ تھیوے مگر بےکار نئیں ویندی |
| دعا شاکر تو منگی رکھ، دعا ڄاݨے، خدا ڄاݨے |
غزل
| فکر دا سِجھ ابھردا ہے سوچیندیں شام تھی ویندی |
| خیالاں وچ سکون اڄ کل ڳولیندیں شام تھی ویندی |
| انہاں دے ٻال ساری رات روندن بکھ توں سمدے نئیں |
| جنہاں دی کہیں دے ٻالاں کوں کِھڈیندیں شام تھی ویندی |
| غریباں دی دعا یارب خبر نئیں کن کریندا ہیں |
| سدا ہنجواں دی تسبیح کوں پھریندیں شام تھی ویندی |
| کݙاہیں تاں ݙکھ وی ٹل ویسن کݙاہیں تاں سکھ دے ساہ ولسن |
| پلا خالی خیالاں دے پکیندیں شام تھی ویندی |
| میݙا رازق رعایت کر نمازاں رات دیاں کردے |
| جو روٹی شام دی پوری کریندیں شام تھی ویندی |
| میں شاکر بھک دا ماریا ہاں مگر حاتم توں گھٹ کائینی |
| قلم خیرات ہے میݙی چلیندیں شام تھی ویندی |
ݙوہڑہ
| ڄیویں میکوں آݨ روایا ہئی ،اینویں میں وانگوں پل پل روسیں |
| ہک واری روکے تھک بہسیں ،ول دل ݙکھسیا، توں ول روسیں |
| نہ ݙکھڑے آݨ ونݙیسیا کوئی ،توں لا کندھیاں کوں گل روسیں |
| بس شاکر فرق معیاد دا ہے، میں اج رونداں، توں کل روسیں |
ݙوہڑہ
| اعتبار نہ کر انہاں سوہݨیاں تے اڄ کجھ ہوندن کل کجھ ہوندن |
| منہ زور مزاج دے مالک ہن، گھڑی کجھ ہوندن پل کجھ ہوندن |
| انھاں حسن دیاں بھریاں بوتلاں دے گل کجھ ہوندن تل کجھ ہوندن |
| ہِن شاکر مثل کریہاں دے، پھُل کجھ ہوندن ،پھَل کجھ ہوندن |
